Hier heb ik geen zin meer in...

Vlaaienslag 2008. Meer dan 1300 vlaaien werden verkocht ten voordele van de school van de kinderen. Met de opbrengst koopt het oudercomité iets ten voordele van de school. Vorig jaar waren dat speeltoestellen voor de kleuters.

Tot 2006 telden de verantwoordelijken alles op in Excel. Voor het gemak en voor het vermijden van fouten maakte ik voor de versie 2007 een Access database op. Elk briefje moest wel ingegeven worden (met naam, aantal vlaaien, adres enz.) maar het resultaat waren enkele eenvoudige rapporten waarbij in één oogopslag te zien was hoeveel taarten van welke soort voor welke straat klaargezet moesten worden. Bovendien zaten daarachter nog de leveringsgegevens: één blad per straat en gesorteerd per huisnummer. Elk briefje had een nummer en het enige wat je moest doen was de briefjes in volgorde uit de stapel halen.

Vorig jaar heb ik de briefjes ingegeven en ben ik gaan meehelpen met het sorteren van de briefjes. Dat ging goed. Op basis van het gemak van de rapporten voor de leveringen werd besloten om het dit jaar op dezelfde manier te doen.

Dit jaar echter heb ik de briefjes alleen maar ingegeven, en de rapporten als stapel meegegeven aan die andere mama die ze zou sorteren.

Resultaat:
1. er gingen rapporten verloren (hoewel het document in één keer is geprint en als stapel is meegegaan)
2. 80% van de totalen was handmatig uitgerekend (wat een tijdverspilling)
3. de rapporten met de overzichten per straat (onmisbaar voor de levering) werden deze morgen niet meer meegebracht (God weet wat ermee gebeurd is)

Ik heb in totaal zeker 4 uur briefjes zitten inputten in de database. En wat is het resultaat? Dat ze hun eigen systeem blijven gebruiken. Niemand kan zo controleren waar de fouten vandaan komen. 't Zal wel weer allemaal mijn schuld blijken. Maar één ding weet ik: computers liegen niet.

Kan dit uitgepraat worden? Ik hoop het. Ik heb niet het idee dat ze nu echt openstaan voor argumenten. Het was deze morgen al een verhitte discussie waarbij ze absoluut niet snapten wat ik bedoelde. Het was natuurlijk ook niet het juiste moment. Maar als ze het per sé zelf in handen willen houden, dragen ze de gevolgen maar.

Mijn eigen impulsieve zelf kennende moet ik wachten met ontslag nemen uit het oudercomité, maar dat is precies wat ik eigenlijk zou willen doen.

Mocht het je al opgevallen zijn: ik ben een beetje gefrustreerd... :-/

Hoogbegaafd?

Dat Pieter een pienter manneke is, dat wisten we ook al een tijdje. Hoe pienter, bleek toen hij zicht kreeg op het eerste leerjaar. Ik weet niet waar hij het heeft gehaald, maar hij moet op een bepaald moment gedacht hebben dat hij niet naar het eerste leerjaar zou mogen als hij niet kon lezen.

Hij dus aan de slag. Het begon met het minutieus bestuderen van elke fles en elk potje dat op tafel kwam. "Mama, wat staat daar?" vroeg hij telkens. Dan waren de strips aan de beurt. De lustige lezers indachtig, waren we eens begonnen met het voorlezen van strips van Jommeke en Suske en Wiske voor het slapengaan. Dat vindt hij geweldig, want hij kan naar de prentjes kijken terwijl wij lezen. En af en toe laten we woorden aan hem om te lezen, zoals BOEM of KRAK of HAW! (zoals de indianen plegen te zeggen).

Intussen leest hij ook langere woorden. En tweeklanken. En hij rekent (in de stijl van 9 plus 4 is 13, 8 min 3 is 5 of 2 keer 3 is 6). Hoe meer uitdagend, hoe leuker hij het vindt. Ook het 'werken' in van die oefenboekjes vindt hij geweldig. Hij is een ongelooflijke perfectionist, en een strever ten top. Maar hij moet wel akkoord zijn, anders gaat hij in staking - dat heeft hij van zijn papa ;-)
Maandag hadden papa en Pieter het over de thermometer. Maar dat zal hij zelf wel vertellen!

Of hij echt hoogbegaafd is, dat weet ik niet. Het kan gerust zijn dat hij gewoon een tijdelijke voorsprong op zijn leeftijdsgenootjes heeft. Ik vraag niet om twee hoogbegaafde kinderen, hoor. Het zou voor ons veel makkelijker zijn mochten ze allebei 'normaal' zijn!