Help, Wouter ligt niet in zijn bed!!

Toegegeven, ik had net iets teveel gedronken (een palmke of drie) op de badmintonclub-jaarafsluiting-drink. En ik was niet meer thuis geweest, want direct na mijn werk moest ik naar school om mijn resultaten te gaan halen en daarna ben ik zonder thuis te passeren naar de drink gereden. Maar 't is toch allemaal geen excuus...

Voor ik ga slapen ga ik de kinderen altijd onderstoppen. Kijken of ze wel goed toegedekt zijn, of alles nog okee is, een kusje geven. Pieter lag omgekeerd in zijn bed (hoofd-voeten omgewisseld), dus die trok ik recht, en toen klom ik op de ladder van het stapelbed om Wouter ook nog een kusje te geven... en vond een leeg bed!

In volle paniek - echt waar, dit kan ik niet beschrijven - vlóóg ik naar beneden om aan papa te melden: "Help, Wouter ligt niet in zijn bed!" Ik verwachtte dat hij zou rechtspringen, mee zou gaan kijken, ik zag al een helikopter boven ons huis cirkelen in het kader van een zoekactie... Papa schoot in de lach en zei: "Weet je dan niet meer dat hij op school is blijven slapen vandaag?"

O ja, dat was nog waar ook...

Gevonden!!

De blaadjes van samenzang (zie mijn post Weeral iets kwijt) zijn gevonden! Hij had ze 'mislegd' in de kast, onder enkele tekeningen. Eigenlijk bedoelt hij 'onoplettend neergelegd' maar dat klinkt natuurlijk niet zo sympathiek als 'mislegd'.

En nu oefenen maar... hij heeft nog drie dagen om alles van buiten te leren...! *zucht* Waarom moet dat altijd zo stresserend zijn?

Weeral iets kwijt...

Mama of Wouter vinden allebei de blaadjes van samenzang, die we moesten oefenen tegen de volgende les notenleer, niet meer terug. Alles hebben we al omgekeerd! Hij heeft ze in zijn handen gehad ergens vorige week om erop te oefenen, ergens rond de zitplaats, en sindsdien zijn ze spoorloos.

Stom eigenlijk, want ik had beter moeten weten. Zelf raak ik ook bij de minste onoplettendheid mijn spullen kwijt, dus ik weet dat dat voor hem ook geldt, en nog erger. Hij heeft totaal geen idee waar hij ze gelaten heeft, maar ze kunnen toch ook niet in rook opgegaan zijn? Drie A3-bladen en 2 A4-bladen tover je toch niet zomaar weg?

Ik heb hem gevraagd om vanavond nog eens extra te zoeken, maar hij zal de hulp van papa daarbij hard nodig hebben, want hijzelf weet niet waar beginnen. Hij doet wel een poging (tilt papiertjes op en zo), maar als je hem wil helpen om gerichter te zoeken weigert hij alle hulp...

Ik hoop dat hij ze vindt... of papa, want die heeft een week geleden mijn autosleutel ook teruggevonden ;-D
Wat zouden we doen zonder hém?